قاب خالي لبانم

با دست تكان دادن تو

لبريز از تصوير لبخند شد

و انعكاس لبخندم را

در قاب لبان تو ديدم

اما

چه كسي مي‌توانست ديده باشد

قاب قلبم را

كه تا ابد پر شده بود از تصاويرت

***

لبخند لبانم آن روز مي‌دانست

بايد نگران باشد

هم‌چون حباب؛

كه با تمام اوج گرفتنش

لحظه لحظه‌ي زندگي

نگران است

از تمام‌شدن

حباب آن لبخند

چه زود تركيد

و قلبم

تا هميشه

آلبوم تصاوير دوست داشتني توست